The Life Is Movie And Movie Is Dream

Daha mutlu olamam....

İnsanın bazen kendini, anlamını ve nedenini bilmeden çok mutlu hissetmesi ne kadar tuhaf aynı şekilde nedensiz şekilde mutsuz olması da aynı tuhaflıkta...

İnsan ruhu karmaşık birşey duygular yumak yumak kördüğüm olmuş çözemiyorsun...

Çözmeye çalıştıkça daha da körleşiyor düğüm...

En iyisi kendinizi çözmeyi bırakın, ''kendinizin'' hayatı yaşamasına fırsat verin...

Derken bir anda farkederiz ki başka bir hayat yokk.

Çünkü insan hayatı olduğu gibi yaşamadıkça daha mutlu olamıyorr...

MOR VE ÖTESİ ( DAHA MUTLU OLAMAM ) ŞARKISINI DİNLERKEN ZİHNİMDEN PARMAKLARIMA ORADANDA BİLGİSAYARIMIN KLAVYESİNE DÖKÜLEN SÖZCÜKLERDİR.NACİZANE BİR DENEME...KENDİM HAKKINDA...

                                                                                                    DEMİR AYKUT AKANGÖL

Merhaba,

Bugün 10 Kasım 2006 Cuma hepimiz için buruk bir gün aslında ULU ÖNDER MUSTAFA KEMAL ATATÜRK'ÜN ölüm yıl dönümü.Onu bu günde törenlerle anıyoruz.

Bende işte buruk bir 10 Kasım sabahı gözlerimi açmışım dünya ya.

Yas dolu bir günde doğmak ne kadar da tuhaf ve yine tuhaftır ki benim doğduğum sene 10 kasımın yas günü ilan edilmemesine karar verilmiş ama bu yas hepimizin kalbinde devam ediyor.

Seni hiçbir zaman unutmayacağım Atam doğduğum günü unutmayacağım gibi...

              İZİNDEYİZ LAİKLİK VE İLKELERİNDEN ÖDÜN VERMEDEN

Sinema gerçekten bir tutkuysa benim için tiyatro da aşk.

Gerçekten bu söylediğimi o hazzı alanlar, sahneye adımını atanlar, tabiri caizse tozunu yutanlar anlarlar ki ben daha bütün tozunu yutmuş değilim yaşım ve tecrübem itibariyle ama yuttuğum kadarının beni mest ettiğini söyleyebilirim.İlk olarak ilk okul 4. sınıfta öğretmenimin tercihi olarak benim hiçbir düşüncem olmadan hatta ilk anda istemeden tiyatro grubuna dahil edildim.Bunun çok iyi bir karar olduğunu anlamam geç olmadı.Yıl sonu gösterisi için büyük bir tiyatro oyunu hazırlanıyordu içinde olmak ayrıcalığında bulunmakta çok güzeldi tabi.Oyunumuzu Kocamustafapaşa Çevre Tiyatrosunda sergilemiştik.(şu an semaver kumpanya olan) İlk olarak gerçek bir tiyatro sahnesine çıkmak da benim için ayrıcalıktı tabi.Çok heyecanlanmıştım sıramı beklerken.Sıram geldiğindeyse kalbim patlayacak hızda kan pompalıyordu.O heyecanı hayatımda unutamam.Tabi bu heyecanı tatmamın neticesinde bir daha ki seneye hazırlanacak olan gösteri için de hazır bulunmam kaçınılmazdı.Bu sefer kendi isteğimle hemde çok büyük isteğimle tekrar hazırlıklara katıldım.Seneye yine aynı yerde oynadık.Benim için en üzücüsü ise ilkokulun bitişi orta okulun başlangıcı olmasıydı.Öğretmenimden ve arkadaşlarımdan ayrılmanın acısını çok yaşadım.Okulum değişmişti ve yeni okulumda tiyatro adına hiçbir faaliyet yoktu.3 sene boyunca tiyatrosuz sıkıcı ortaokul dönemi.Lisede buna dahil oldu lise son sınıfta okul bir tiyatro grubu kurdu ama ben dersler dolayısıyla katılamadım.Zaten genelde lise 1 ve 2 sınıflar katılmıştı.Ama lise bittiği an kendimi Müjdat Gezen Sanat Merkezinin tiyatro kursuna attım.4 ay boyunca önemli hocalardan çok zevkli geçen dersler sonucunda aldığımız bilgileri kurs bitiminde bir oyunla pekiştirdik ve oyunumuzu uzunca bir süre oynadık.Bu arada da iki kez konservatuar sınavlarına girmiş ve kazanamamış olmam da cabası.Şu an herhangi bir projede bulunmuyorum ve tiyatro aşkıyla yanıp tutuşuyorum.en yakın zamanda iyi bir eğitim almaya başlamak ve iyi bir oyunda oynamak dileğiyle.Benimle aynı duyguları paylaşan arkadaşlar varsa yazımda tanıdık şeyler bulacaklardır. Teşekkürler.

                                                                                                    DEMİR AYKUT AKANGÖL